Rodzina Soniewickich w Brzeżanach

2013.07.18 19:26:37

Rodzina Soniewickich w Brzeżanach

Michał Soniewicki – (pedagog - profesor i katecheta gr. kat.), urodził się 19.11.1837 r. w Repużyńcach /Репужинці/ w Galicji Wschodniej . Zmarł 23.08.1910 r. i pochowany został na cmentarzu w Brzeżanach. Był synem Mikołaja też duchownego (1812-1880), autora satyrycznego poematu „Myszeida” drukowanego we Lwowie w latach 1860-1861 i Eufrozyny (1817- 1855).
Michał szkołę ukończył 28.07.1857 r. w Stanisławowie. Święcenia kapłańskie otrzymał 3 kwietnia 1864 r. W latach 1864- 1907 był profesorem Gimnazjum w Brzeżanach. W 1889 roku po odejściu na emeryturę dyrektora M. Kurowskiego, przez pewien czas pełnił funkcję zastępcy.
W podziękowaniu za zasługi dla dobra kościoła 7 marca 1896 roku, papież Leon XIII mianował go szambelanem papieskim.
Ożeniony z Karoliną Wanczycką (1846- 1900) mieli 4. dzieci - córkę Jarosławę, i trzech synów:

- Teodora (ur.1870 r. w Brzeżanach – zm. w 1937 r. w Starym Samborze, był lekarzem. Ukończył gimnazjum w Brzeżanach, a następnie studia medyczne w Krakowie. Pracował jako lekarz w Borszczowie, a następnie w Żabiu (obecnie Werchowyna) na Huculszczyźnie. Od 1904 r. był starszym powiatowym lekarzem w Starym Samborze. Na początku I wojny światowej wyjechał do Pragi, gdzie pracował jako lekarz wojskowy. W 1915 roku powrócił do Starego Sambora.

- Mariana (urzędnik państwowym we Lwowie i w Brzeżanach , zmarł w wieku 37 lat i został pochowany w tym samym grobie co szambelan),

- Włodzimierza (1870- 1927). W 1889r. ukończył gimnazjum w Brzeżanach i 27 lipca 1893 r. podjął  studia na Uniwersyteckie Jana Kazimierza we Lwowie. Pracował w szkolnictwie i był katechetą szkolnym między innymi w szkole w Radziechowie - pow. kamionecki.


Notkę biograficzną sporządziła Marzena Soniewicka na podstawie prywatnych archiwaliów, sprawozdań gimnazjum w Brzeżanach,Szematyzmu Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim i przekazów rodzinnych.

Michał Soniewicki

Żona Karolina Wanczycka

komentarze: 2 

Rodziny Wiszniewskich z Brzeżan

2013.06.16 13:58:59

Rodziny Wiszniewskich z Brzeżan

Archiwum abpa Eugeniusza Baziaka w Krakowie posiada księgi urodzeń dla Brzeżan - Miasteczka tylko z lat 1847-1885. Wg nich udało się sporządzić wykaz rodzin Wiszniewskich jak następuje:

Rodzina Jakuba i Barbary Wiszniewskich:                  
Jan, ur. w 1860 r.
Franciszek, ur. w 1863 r.                   
Antonina, ur. w 1865 r.
Aniela, ur. w 1867 r.

Rodzina Jakuba i Pauliny Wiszniewskich:
Józef Michał, ur. w 1861 r. ( w akcie ur. podana data śmierci)
Michał, ur. w 1863 r.
Julia, ur. w 1865 r.
Michał, ur. w 1867 r.

Rodzina Franciszka i Salomei Wiszniewskich:
Antoni, ur. w 1860 r.
Aniela, ur. w 1861 r.
Paulina (brak drugiego imienia), ur. w 1863 r. (zmarła jako dziecko)

Rodzina Jana i Anny:
Franciszek, ur. w 1860 r.
Franciszek, ur. w 1863 r.
Aniela, ur. w 1864 r.

Rodzina Jana i Magdaleny:
Aniela, ur. w 1862 r.
Kazimierz, ur. w 1865 r.

Rodzina Franciszka i Teresy:
Józef, ur. w 1867 r.

Uwaga: niektóre dzieci tych samych rodziców zapisywano jako Wiśniewski/a

Uwierzytelniona kopia cyfrowa wpisu z księgi metrykalnej wybranych osób kosztuje 20 zł za jedną kopię. Zamówienie należy kierować bezpośrednio do archiwum.

| komentarze: 1 

Wiszniewscy

2013.05.13 08:33:11

Uwaga: Rohatyn koło Brzeżan, a właściwie Lipówka (dawny Firlejów), Brzeżany, Bolechów, tam mieszkali od wieków Wiszniewscy. Czy to rodzina? Wspólne korzenie?

- W Firlejowie urodził się w 1794 Michał Wiszniewski - polski filozof, psycholog oraz historyk literatury.

- W Brzeżanach mieszkali Wiszniewscy – jednym z założycieli i wieloletnim naczelnikiem „Sokoła” w Brzeżanach był Michał Wiszniewski, jeszcze w czasie galicyjskim, a po pierwszej wojnie światowej burmistrzem w Brzeżanach był Stanisław Wiszniewski ur. w Bolechowie – autor przewodników ziemi brzeżańskiej.

W Brzeżanach urodził się w 1909 r. Wacław Wiszniewski - był profesorem w IMGW w Warszawie.

- W Bolechowie też mieszkali Wiszniewscy.

Czy łączyły ich więzy rodzinne?

Czy ktoś ma jakieś wiadomości o tych rodzinach?

Moja babcia Antonina Wiszniewska, tez mieszkała w Brzeżanach, niestety nie wiem jak na imię miał pradziadek Wiszniewski, gdzie w Brzeżanach mieszkał i czym się zajmował?

Proszę o informacje. Podaję adres: roman.mackowka@neostrada.pl

komentarze: 1 

Uzupełnienie przysłane przez Paulinę Wiszniewską

2013.05.08 18:39:02 

Mój pradziadek: Wacław Wiszniewski - fragment notki biograficznej

  „Dnia 1 grudnia 1974 roku zmarł nagle w Warszawie profesor Wacław Wiszniewski. Od początku istnienia Polskiego Towarzystwa Meteorologicznego i Hydrologicznego (1947), obecnie Polskiego Towarzystwa Geofizycznego, prof. Wacław Wiszniewski był ściśle z Towarzystwem związany, będąc jednym z jego członków - założycieli, organizatorem i opiekunem biblioteki Towarzystwa, długoletnim członkiem Zarządu Głównego, a w ostatnich latach - przewodniczącym Głównej Komisji Rewizyjnej PTG.
Należał do grona tych, którzy przez blisko trzydzieści lat poświęcali całą swą energię i umiejętności dla utrzymania działalności tej organizacji naukowej na odpowiednim poziomie, którzy całą ofiarnością pracowali nad rozwojem Polskiego Towarzystwa Geofizycznego i którym Polskie Towarzystwo Geofizyczne zawdzięcza osiągnięcia i sukcesy długoletniej działalności.
Wacław Wiszniewski urodził się w roku 1908 w Brzeżanach, a w roku 1927 otrzymał w tamtejszym gimnazjum świadectwo dojrzałości. W tym samym roku wstąpił na Wydział Matematyczno - Przyrodniczy Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie już jako student rozpoczął pracę asystencką w Instytucie Geofizyki i Meteorologii pod kierunkiem światowej sławy geofizyka i podróżnika prof. Henryka Arctowskiego. (..)

Wacław urodził się 12 września 1908 roku
imiona rodziców : Michał i Franciszka
rodzeństwo : podobno Michał i Franciszka mieli w sumie 18- cioro dzieci, ale tylko ostatnia trójka nie zmarła w wieku dziecięcym. Był to Wacław, Marian i Paulina. Michał Wiszniewski po 15 nieszczęśliwych porodach/ śmierci dzieci udał się do Rzymu (do papieża?) i modlił się do Boga o zdrowe i silne potomstwo. Po pielgrzymce Franciszka urodziła zdrową trójkę, która rzeczywiście przeżyła wiek dziecięcy.

Wacław Wiszniewski przed II Wojną Światową ożenił się z Marią Dubieńską, która była nauczycielką języka polskiego. Mieli jednego syna Janusza Wiszniewskiego (mojego dziadka), który urodził się 09.08.1939 roku we Lwowie”.

Najmłodsza z trójki rodzeństwa; wyszła za mąż za Stanisława Przyszlakowskiego, który był sędzią wojskowym we Lwowie. Mieli dwie córki : Marię i Barbarę (obie żyją i mieszkają w Anglii). Stanisław Przyszlakowski wraz z wybuchem wojny został powołany do armii. Wiem z opowieści jego córki Barbary, że był przetrzymywany w cerkwi w Katyniu wraz z innymi polskim wojskowymi, ale całe szczęście Rosjanie nie zdążyli ich wymordować, ponieważ na terytorium wkroczyli Niemcy. Więźniowie zostali więc wypuszczeni. Stanisław dołączył wtedy do Armii gen. Andersa i przez Bliski Wschód przedostał się do Anglii, gdzie po latach dołączyły do niego żona - Paulina i córki. Zamieszkali w Londynie, Stanisław nauczył się fachu i został zegarmistrzem.

Maria Przyszlakowska, starsza córka Pauliny i Stanisława wyszła za mąż za Władysława Stefana Gajdur, który był ok. 15 lat od niej starszy. W czasie wojny walczył on pod Monte Cassino, za co późnej otrzymał krzyż Virtuti Militari. Był podporucznikiem, w oddziale : PSZ; odznaczenie VM V kl. ; okres 1939-1945. Maria i Władysław mieli trzech synów - Jana, Wojciecha i Macieja.

Barbara Przyszlakowska- nigdy nie wyszła za mąż, mieszkała z rodzicami. Przez kilka lat mieszkała w Monachium, gdzie pracowała w Radiu Europa z Janem Nowakiem - Jeziorańskim.

Marian Wiszniewski - urodzony 5 sierpnia 1907 roku w Brzeżanach.
stronę: http://wrota.warmia.mazury.pl/powiat_bartoszycki/20120416555/Wydarzenia/Wydarzenia/Oddano-czesc-Polakom-Poleglym-w-Katyniu.html

Ze strony internetowej :
http://bartoszyce.wm.pl/4815,Deby-zamordowanym-w-Katyniu-prezydentowi-pomnik.html

Major Marian Jakub Wiszniewski był oficerem zawodowym w przedwojennym Wojsku Polskim. Urodził się 05.08.1907 roku w Brzeżanach (obecnie Ukraina). Ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. W wojsku służył od roku 1930 w 49. Huculskim Pułku Strzelców w Kołomyi w województwie stanisławowskim. W latach 1934 — 1936 został odkomenderowany do służby w Korpusie Ochrony Pogranicza do Osowca koło Grajewa, następnie do Skały nad Zbruczem. Po powrocie do macierzystego pułku objął dowództwo kompanii. We wrześniu 1939 roku raz z pułkiem walczył w obronie Lwowa. Po wkroczeniu Armii Czerwonej wrócił do Kołomyi. Tam pod koniec września 1939 roku został aresztowany i osadzony w obozie jenieckim w Starobielsku (nr 403 na liście obozowej), stamtąd żona Maria Wiszniewska otrzymała dwa listy. W 1934 roku ożenił się z Maria Moszoro z zawodu nauczycielką, z która miał syna Andrzeja (ur. w 1936 roku). Major Marian Wiszniewski miał brata Wacława (ur. w 1909 roku) oraz siostrę Paulinę (ur. w 1912 roku). Wacław był profesorem w Instytucie Meteorologii i Gospodarki Wodnej w Warszawie. Siostra Paulina wyszła za mąż za pułkownika Stanisława Przyszlakowskiego, szefa Sądu Polowego przy Armii gen. Andersa. Oboje do śmierci mieszkali w Londynie. Maria Wiszniewska dzięki Armii gen. Andersa trafiła do Afryki. W 1948 roku wraz z synem i matka wróciła do Polski i osiedliła się w Bartoszycach, Przez wiele lat pracowała jako polonistka w bartoszyckich szkołach średnich, Najbliższa rodzina mjr Mariana Wiszniewskiego mieszka w Bartoszycach, są to: syn Andrzej, wnuk Tomasz i jego synowie Michał i Maciej.

komentarze: 1 

Uzupełnienie nadesłane przez Katarzynę Spandel

2013.05.08 18:33:01

Dziękuje za informację dotyczącą rodziny Wiszniewskich. Jestem córką Stefanii z domu Przyszlakowska, urodzonej w 1934 roku w Przemyślanach. Do tej pory nawiązałam kontakt z dwiema osobami, które w jakiś sposób mogły być spokrewnione z rodziną lub cokolwiek wiedziały o losach mojej rodziny. Nie mam ciągle dowodu na to, że wspomniany również przez Pana, Stanisław Przyszlakowski mógł być bratem mojego dziadka, który rzeczywiście miał brata Stanisława i Michała. I właśnie na temat losów Stanisława nic nie wiadomo, były głosy, ze zginął w czasie wojny, ale nie udało się tego ustalić. Jedna z osób, z którą nawiązałam kontakt napisała mi o wspomnieniach swojej matki, która mogła pamiętać moją prababcię ze strony mamy, Marię Ziółkowską i wtedy też pojawiło się wspomnienie o Paulinie Przyszlakowskiej z domu Wiszniewskiej, żonie Stanisława, żołnierza Armii Andersa. Drugi z braci mojego dziadka, Michał wyemigrował do Kanady. Amerykanie wprowadzili do bazy oryginalne wpisy pokładowe ze statków przewożących emigrantów. Znalazłam taki wpis dotyczący brata dziadka. Nazwisko Maćkówka również nie jest mi obce. Tak nazywał się ojciec chrzestny mojej mamy. Prababcia Maria Ziółkowska miała 6 dzieci. Siostra mojej babci, Anna (córka Marii Ziółkowskiej) wyszła za mąż za Adama Maćkówkę, również mieszkańca Przemyślan. Maćkówkowie tak jak reszta rodziny uciekli z kresów w 1944 roku. Osiedlili się w Świdnicy. Moja mama zachowała wiele wspomnień z dzieciństwa z tamtego okresu. Ostatnio wspomnienia zebrane w książkach o zbrodniach UPA, Józefa Wyspiańskiego pozwoliły jej odświeżyć w pamięci wiele nazwisk i zdarzeń.
Mnie samą bardzo fascynuje odkrywanie losów rodziny i już dość sporo zdążyłam się dowiedzieć.

komentarze: 3 

Moja Babcia Antonina i Wiszniewscy z Brzeżan

2013.04.11 11:30:16

1.   Antonina Wiszniewska, moja babcia, ur. 1864 lub 1865 w Brzeżanach lub w Bolechowie.
06.11.1884 w kościele farnym w Brzeżanach zaślubiła Alojzego Pfeifera ur. w 1857 r. w Beckersdorfie (Bekerów) 13km od Podhajec. Mieli ośmioro dzieci. Trzech chłopców - Jakub, Kazimierz i trzeci o nieznanym imieniu, który zginął w I wojnie światowej). Pięć dziewczynek –  Johanna, Rozalia (moja mama), Bronisława, Wanda i Franciszka.
Antonina wraz z rodziną mieszkała w Brzeżanach w domu przy ulicy Rzeźniczej w sąsiedztwie szpitala i rzeźni. Z ogrodu na tyłach posesji rozciągał się widok na wzgórze Storożysko. Ulica biegła w kierunku Leśnik i Narajowa. Po jej drugiej stronie, za potokiem, mieszkali krewni.
W 1945 rodzina została przesiedlona do wsi Nowy Janów koło Kłodzka, w późniejszych latach przemianowanej na Jaszkówka.

Anonina Wiszniewska i Alojzy Pfeifer

Zdjęcie ślubne 1884

Antonina Wiszniewska z zięciem Józefem Maćkówką

Rok 1910

2.   Helena Paulina Wiszniewska, ur.1861 - uczennica III roku seminarium żeńskiego, mając lat 18, zm. 14. 12. 1879 www.rkc-skowyra.com/publ/rzymskokatolicki...w.../21-1-0-4169 67. Helena Paulina Wiszniewska, uczennica III roku seminarium żeńskiego, lat 18, zm.14. 12. 1897

3.   Józef  Wiszniewski, ur. 1862 - 24. 03. 1938  - książka o gimnazjum po ukraińsku - 
www.rkc-skowyra.com/publ/rzymskokatolicki...w.../21-1-0-4169

4.   Franciszek Wiszniewski, ur. 1864 – w 1874 roku rozpoczął naukę w gimnazjum - był polskim podpułkownikiem  - www.rkc-skowyra.com/publ/rzymskokatolicki...w.../21-1-0-4169

5.   Stanisław  Wiszniewski, ur. 1866 -1947, ur. w Bolechowie (Galicja wschodnia), przedsiębiorca, burmistrz Brzeżan 292, 301, 363 http://inkastelacja.home.pl/2/19.txt  ożeniony z Marią Frank, mieli syna Tadeusza Frank – Wiszniewskiego. Stanisław był właścicielem fabryki cegły i dachówek oraz kamienicy przy ul. Sieniawskich, w której mieściła się poczta ( zresztą istniejąca do dzisiaj).

6.   Mieczysław Wiszniewski, ur. 1866 lub 1867 - w 1876 r. został wyróżniony za dobre wyniki w nauczaniu (klasa I Gimnazjum w Brzeżanach). W 1920 r. walczył pod Korsuniem przeciw sowietom. Działania patroli nie powiodły się. Por. Bogdan Zaremba dostał się do niewoli, a pod­chorąży 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich Mieczysław Wiszniewski, aby tego umknąć, zastrzelił się www.rkc-skowyra.com/publ/rzymskokatolicki...w.../21-1-0-4169

7.   Kazimiera Wiszniewska, po mężu Filowicz, urodziła się prawdopodobnie w roku 1896
   – była nauczycielką.  Mieszkali przy ulicy Sieniawskich, która przylegała do rynku i pełniła rolę „corso”. Prawdopodobnie Filowicze zajmowali lokal w kamienicy, w której miesciła się poczta.

8.   Marian Wiszniewski *, ur. w 1907 - był oficerem przedwojennym w Wojsku Polskim w stopniu majora.. W 1934 ożenił się z Marią Moszaro z zawodu nauczycielką, z którą miał syna Andrzeja (mieszka w Bartoszycach).
Marian Wiszniewski został aresztowany w 1939 roku i osadzony w Starobielsku, zginął w Katyniu.

9.   Wacław  Wiszniewski *, ur. 1909 roku był profesorem w IMGW w Warszawie, na jego temat i jego rodziny niewiele wiadomo.

10.  Paulina Wiszniewska *, ur. 1912 wyszła za mąż za pułkownika Stanisława Przyszlakowskiego, który służył w Armii Andersa. Paulina z dwiema córkami do Kłodzka przyjechała w 1945 roku.
Przez Niemcy mąż ściągnął ich do Anglii. Jej córki mieszkają w Anglii.

* Marian, Wacław i Paulina byli rodzeństwem.

11.  Maria Adamska z domu Filowicz, ur. 1931 roku jest córką Kazimiery Wiszniewskiej - Filowicz i mieszka w Bydgoszczy.

Roman Maćkówka
Adresy:
Centrum D, bl. 1, m. 157
31- 932        Kraków
adres mailowy roman.mackowka@neostrada.pl
                      Roma.Mackowka@gmail.com
Tel. 12 644 77 93

Wykaz udostępniony jest na:
http://rbmackowka.bloog.pl/?ticaid=6106bf
i będzie aktualizowany nowymi uzupełnieniami.


Przysłane uzupełnienia od p. Witolda Golińskiego

Wiszniewski Kazimierz- budowniczy, po 1927 radny. Jego firma budowlana buduje kościół w Kozowie w 1897r. oraz wieże w 1925r. (T 15 str. 288) W 1930 piąty asesor i referent odbudowy w starostwie.

Wiszniewski Michał- współzałożyciel Sokoła

Wiszniewski Stanisław- dziesiąty prezes Sokoła w latach 1904-1907, radny po 1927 i 1934. Przemysłowiec. Od 29.09.1921 burmistrz. Dyrektor kasy kredytowej „Jedność”, prowadził (jak wynika z reklamy w Jednodniówce) agencję krakowskiego Towarzystwa Ubezpieczeń „Floriana”, dyrektor kasy kredytowej „Jedność” w 1918, poseł na sejm od 1922 z ramienia grupy stronnictw ludowych. W 1930 będąc burmistrzem jest też Prezesem Towarzystwa Straży ochotniczej. W 1931 ma młyn. Jako burmistrz był w 1936 w delegacji do Warszawy do marszałka. Wiceprezes PSL ”Piast” w latach 30-tych. Autor książek o Brzeżanach. Jako burmistrz decydował o sadzeniu na ulicach, placach i rynku drzew akacji, kasztanów a nawet wiśnie.

Wiszniewski- Frank Tadeusz – syn Stanisława, ppor. 1 pap Leg. Pol., p. pułk. szt. Gen., poległ w Warszawie podczas zamachu majowego 1926

Maria Wiszniewska, wydawała pocztówki z Brzeżan na początku XX wieku i na pewno w czasie I wojny. Ponoć prowadziła jakiś sklepik.

komentarze: 2 

Jeden Niemiec w rodzinie to wystarczy

2013.03.23 20:

Kiedyś w Internecie ukazał się wpis dotyczący Brzeżan. Osoba napisała, że dziadek (pradziadek) mieszkający w Brzeżanach., miał oświadczyć, że jeden Niemiec w rodzinie to wystarczy. Nie podano kontaktu. Moja Babcia z domu Wiszniewska poślubiła w 1884 r. Niemca z Bekerowa/Podhajec Alojzego Pfeifera. Wiszniewscy mieszkali w Brzeżanach w dzielnicy Miasteczko. Jeżeli ktoś ma informacje o Wiszniewskich, proszę o kontakt e:mail
roman.mackowka@neostrada.pl

komentarze: 1 

Przewodnik po Województwie Tarnopolskim nakładem TTK w Tarnopolu 1928

2013.03.22 19:08:10

Dorożki z dworca do miasta 1.70, w nocy 2,20 zł. Hotele: Europejski, Galicyjski, Bergmana, Steintipka, ceny 2 – 4 zł. Restauracje: Europejska, Blumera, Ślusarska, Zawartnickiego. Cukiernie: Hekla, Zapłatyńskiego.
Urzędy państwowe i samorządowe: Starostwo, Sąd okręgowy i powiatowy, Władze wojskowe, Urzędy  skarbowe, Urząd Ziemski, Wydział Powiatowy, Urząd pocztowo – telegraficzny, pow. Komenda P.P., Inspektorat szkolny, Zakłady naukowe: Gimnazjum, Seminarium  naucz. Żeńskie, Instytucje ekonomiczne i finansowe: Kasa Oszczędności, Kółko rolnicze, Kasa „Jedność”  Organizacje sportowe i społeczne: Klub sportowy „Sieniawa”,  Tow. Sokół, Związek Strzelecki, Związek Harcerski, „Gwiazda”, Bojan, Oddział  miejscowy wojewódzkiego Towarzystwa Turystyczno - Krajoznawczego.
Szpital zachowany stosunkowo dobrze, szczególnie po przeprowadzonych w ostatnich latach pracach remontowych. Brak zachowania inwentarza kaplicy. Jedynie na placu zachował się postument oraz figura Matki Bożej Niepokalanie Poczętej, którą w okresie komunistycznym przechowywało dwie tutejsze rodziny. Zachowała się także tablica fundacyjna rodziny Potockich.

Szpital w Brzeżanach
W akcie z roku 1647 w sprawie rozszerzenia fundacji przez Adama Hieronima Sieniawskiego wzmiankowany jest szpital, zaś Krzysztof Strzemeski w 1668 roku zapisał na wyżywienie i odzież dla ubogich kwotę 1000 zł., z zaleceniem śpiewania pieśni Bogurodzica.
Szpital działał jeszcze w XIX wieku, a od 1889 roku do pracy w szpitalu przybyły siostry służebniczki (Zob. więcej... Dom dla Ubogich http://www.rkc-skowyra.com/publ/dekanat_brzezany/25-1-0-1946).
Szpital powszechny w Brzeżanach został otwarty w 1847 roku. W 1891 roku do pracy w szpitalu przybyło osiem sióstr. Podjęły pracę na oddziałach, Sali operacyjnej, kancelarii, pralni i w kuchni. http://www.rkc-skowyra.com/publ/dekanat_brzezany/25-1-0-1943

Według opisu sporządzonego przed wizytacją arcybiskupa Mikołaja Ignacego Wyżyckiego w 1741 roku szpital ubogich znajdował się przy kaplicy cmentarnej. Murowana kaplica była fundacją proboszcza brzeżańskiego, ks. Tomasza Tuszyna z 1647 roku (poprzednia budowla była drewniana, fundacji Adama Hieronima Sieniawskiego).

Dom dla ubogich
Pierwsze Siostry Służebniczki Najświętszej Maryi Panny (starowiejskie) przybyły do Brzeżan w 1888 roku i osiedliły się przy dawnej ulicy Iwaszkiewicza 4 (dziś: вул. Лепких, 4). Niebawem został otwarty pierwszy dom dla ubogich, ochronka oraz internat dla dziewcząt. Była to ochronka parafialna, toteż siostry zamieszkały w dawnym domu parafialnym. Przez okres pracy sióstr nieustannie tu przebywało 35 dzieci. Osobnym było prowadzenie wychowania dzieci rodzin wojskowych. W internacie dla dziewcząt siostry opiekowały się 22 uczennicami. W tym czasie także odwiedzały 184 chorych. Ponadto prowadziły prace przy kościele parafialnym.
W okresie II wojny światowej siostry oprócz Brzeżan, koscioła parafialnego i bernardynów uczęszczały do prafii w Litiatynie, Kotowie i Mieczyńcowie. Pomagały także uciekinierom.
Od 30 marca 1942 roku przy domu zakonnym sióstr służebniczek starowiejskich w Brzeżanach została otwarta kuchnia ludowa, udzielająca pomocy żywnościowej: 1942- 74 osoby, 1943 – 270, 1944 – 305. W okresie okupacji niemieckiej siostry ukrywały jedno dziecko żydowskie.
W ostatnim roku wojny siostry prowadziły jedynie prace przykościelne w miejscowym kościele parafialnym. Dom został zlikwidowany w 1945 roku.
 http://www.rkc-skowyra.com/publ/dekanat_brzezany/25-1-0-1946).
zachował się w stosunkowo dobrym stanie do dziś. Mieści się w nim dom twórczości dzieci i młodzieży.

Sierociniec
Brzeżański sierociniec sióstr służebniczek starowiejskich powstał w 1928 roku przy ul. Marcelina 5 (dzis: Лесі Українки). W niniejszym zakładzie do 1939 roku nieustannie znajdowało się 40 dzieci. Ponadto siostry udzielały kursy kroju, szycia i haftu. Przyjęto także na stancję kilka uczennic gimnazjalnych.
Dom został zlikwidowany przez władze radzieckie w 1939 roku, a dom został przejęty na szpital. Siostry w rozproszeniu pracowały w tym czasie na własne utrzymanie. Ostatecznie siostry opuściły Brzeżany w 1945 roku.
Częściowo dom służy jako prywatne mieszkania, w części jego znajduje się Dom Ekologiczno-Nateralnej Twórczości Dzieci i Młodzieży.

Zobacz też galerię zdjęć:

GALERIA 6 - Brzeżany z kolekcji własnej i Marka Sosenko

Kościół ormiański był pierwszą kapłańska stacją pracy metropolity orz, ormiańskiego ks. Arcybp, J. Teodorowicza.

Ciekawostki:
3 km. od Brzeżan, obok wsi Leśniki, sławnej z wyrobu miodów pitnych, są w lesie ślady spalonego monastyru drewnianego, obok zaś potężny głaz piaskowy, wypłukany przez  deszcz i wichry, zwany przez tutejszą ludność „kamieniem diabelskim”.

Szpital w Brzeżanach

Dom ubogich

komentarze: 1 

Raj - Zarząd dóbr Brzeżan i Narajowa

2013.03.22 18:56:54

W 1882 r. wg projektu Juliana Zachariewicz obok pałacu wybudowano dom dla gości i pracowników administracji majątku. W tym czasie leśniczym, a następnie Dyrektorem lasów był Kazimierz Antonowicz. Po 1920 prawdopodobnie Serdyński zarządca dóbr i łowczy.

Dokument dotyczący Kazimierza Antonowicza
Pieczęć:
Herb Potockich
ZARZĄD GŁÓWNY
Dóbr Brzeżan i Narajowa
w RAJU

2. znaczki skarbowe
Stwierdzam jako  generalny pełnomocnik Jwp. Jakuba i Maryi Hr. Potockiej, właścicieli dóbr brzeżańskich, że p. Kazimierz Antonowicz spełniał gorliwie i ze znajomością fachową, czynności służbowe w dobrach brzeżańskich jako leśniczy przez czas od 1 października 875 do 1 kwietnia 920, a nadto w ciągu dwu lat jako Dyrektor lasów i na własne żądanie został zwolniony ze stosunku służbowego w Brzeżanach dnia 16/3 920 podpis nieczytelny

Pieczęć okrągła ZARZAD  GŁÓWNY DÓBR BRZEŻANY I NARAJÓW w środku herb Potockich.

Z prywatnego arch. p. Antonowiczów.

Raj początek lat 20-tych XX wieku.

Zenon Seredyński administrator Raju hrabiego Potockiego

Kazimiera Serdyńska żona Zenona Serdyńskiego

Zenon Seredyński administrator Raju z córką.

Hrabia Branicki w Baranowie i Kazimiera Seredyńska zd. Michałowska, 

żona administratora Raju.

Pan Seredyński administrator majątku Jakuba Potockiego 

ze swoją córką na jednej z ulic w Brzeżanach

Hrabina Branicka, Hrabina Lubomirska. 

Pierwsza od lewej przyszła żona administratora Raju 

Pani Seredyńska z.d. Michałowska.

Kto był zarządcą w Raju w latach 30-tych XX wieku??

Według Tadeusza Pilikowskiego (brzeżańczyka) do brzezańskiego gimnazjum chodziły z nim panny Maćkówka, córki zarządcy lasów. (mieszkali w Raju w budynku zarządu). Jeżeli ktoś posiada jakieś informacje, to proszę o przesłanie pod adres e-mail: raman.mackowka@ neostrada.pl

komentarze: 1 

Zamek w Brzezanach

2013.02.13 09:

Z inwentarza sporządzonego w 1702 r. wiemy, że: w wnętrzu skrzydła wschodniego zamku mieściły się dolne i górne pokoje służyły właścicielom za mieszkanie i do przyjęć. ściany pokoi obite były wzorzystym karmazynowym brokatem o zielonym lub żółty, tle. Na sufitach malowane obrazy przedstawiające sceny z bitew (Żurawieńska, wiedeńska), lub też wspaniałe rzeźbione kasetony. Posadzki kamienne, marmurowe lub z drzewa, w pokojach meble z różnych epok.
W wielkiej sali przyjęć wisiało 48 portretów królów polskich nazywano ja królewską, inne sale „Żórawińska”, „Wiedeńska” od zdobionych stropów. Z ostatnią z Sieniawskich Zofią przeszła potężna fortuna na ks. Czartoryskich. To też w poemacie „Pan Bielecki” Juliusz Słowacki napisał:

Pan Brzeżan w cudnej mieszka okolicy. 
Zamek objęła rzeka w dwa ramiona, 
Nad bramą klasztor, w murach zakonnicy, 
Dalej kaplica blachą powleczona.
W komnatach żadnej nie ujrzysz różnicy, 
Od złotych komnat, gdzie mieszkała Bona. 
 Pan Brzeżan lubi żyć w królewskim dworze, 
Co ma król polski, i szlachcic mieć może.
Posadzki wzorem włoskim marmurowe, 
 Na ścianach srebrem tkane adamaszki; 
Gęsto się lampy lśnią alabastrowe, 
Z srebrnych sadzawek niby dla igraszki 
Wytryska woda tchnąca wonią róży 
 I nazad deszczem brylantowym spada. 
Dwóch karłów wiernie na skinienie służy…

Kościół oo. Bernardynów, wspomniany w poemacie zbudowany, w latach 1630 – 1681, na wzgórzu skąd roztacza się wspaniały widok na miasto. Obok kościoła usypano kopiec grunwaldzki w 500. rocznicę zwycięstwa polskiego oręża.

W Brzeżanach i Raju gościli: w 1648 król August II, w 1702 ks. Franciszek Rakoczy wojewoda siedmiogrodzki, wódz powstańców węgierskich, a w 1707 car wszechrosji Piotr Wielki.

Zobacz też galerię zdjęć : 

GALERIA 6  - Brzeżany z kolekcji własnej i Marka Sosenko

komentarze: 1 

Jeszcze o Potockich - aktualizacja

2013.02.13 08:47:17

Jak, już wiemy Jakub Ksawery Aleksander Potocki był synem Stanisława i Marii Konstancji Sapieha.  Maria Konstancja Sapieha (ur. 27 XII 1837 - Wysokie Litewskie - . zm. 29 III 1923 Biarritz) poślubiła w 2 V 1854 Stanisława Potockiego (ur. 1824, zm.1887 w Brzeżanach, pochowany został w  kościele – grób nie zachował się). Mieli dwójkę dzieci: Jakuba (ur.1863, zm.1934), ostatniego dziedzica majątku i Izabelę - ur. 2 X 1864 - Brzeżany,  która była później pierwszą żoną Romana Potockiego - III ordynata na Łańcucie –zm. we Lwowie 21 III 1883 r., pochowana w Łańcucie. 


komentarze: 1              

TAM BYŁ ICH DOM -uzupełnienie

2013.02.04 07:21:55

TAM BYŁ ICH DOM –  tam było ich gimnazjum
Hirschler Maciej – biskup,(ur. 1 marca 1807, zm. 27 maja 1881) biskup przemyski od 1870 do 1881.

gen. Z. Horodyński – Juchnowicz (ur. 31 lipca 1857 w Brzeżanach, zm. 12 stycznia 1929 we Lwowie) – polski lekarz, doktor medycyny, generał lekarz sztabowy cesarskiej i królewskiej Armii, generał dywizji Wojska Polskiego. Gimnazjum w Brzeżanach

Juchnowicz Ignacy 1869 proboszcz Korczyna i Tuchli ,

Juchnowicz Michał ukonczył w 1925 r. Lwowską Boguslawską Akademię ??

Jasiński A.– biskup, ,

dr Jasiński Aleksander- prezydent Lwowa, (1821-1897) - prezydent Lwowa

Litwinowicz  Spirydion – metropolita halicko – ruski, (1810–1869)

gen. Maresch T., Gimnazjum w Brzeżanach

dr Ogonowski Aleksander - profesor uniwersytetu we Lwowie, W 1872 r. wykładowcą prawa cywilnego, pierwszy profesor ukraiński prawa cywilnego w Uniwersytecie Lwowskim. W 1888 r. ... W 1849 r. na rządowej liście adwokatów we Lwowie

dr Ogonowski Emilian – profesor uniwersytetu we Lwowie,

gen. Pakosz Michał Władysław  urodził się 15 września 1888 we Lwowie, w rodzinie Antoniego i Kornelii z Mielnickich. W latach 1902-1910 był uczniem ośmioklasowego c.k. Gimnazjum Wyższego w Brzeżanach. W latach 1907-1910 uczęszczał do jednej klasy razem z Platonem Bałabanem, późniejszym dowódcą Żandarmerii Ministerstwa Spraw Wojskowych. W latach 1910-1914 studiował na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu Lwowskiego. W czasie studiów działał w Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckim „Strzelec”. W latach 1914-1917 walczył w Legionach Polskich. Był oficerem 1 Pułku Piechoty Legionów. Dowodził plutonem i kompanią. 19 września 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii. Od sierpnia 1918 był komendantem Polskiej Organizacji Wojskowej w Brzeżanach.
gen.  Past W. - ur.7.12. 1858 Brzeżany - 24.11.1924 Kraków, polski wojskowy. Nauka w gimnazjum pobierał 1867-1875. Ukończył korpus kadetów we Lwowie, kursy sztabowe w Wiedniu, W 1878 w armii austriackiej - pułkownik ( 1905), generał- podporucznik 1910r. Od 1918 w Wojsku Polskim komendant szpitalu inwalidów we Lwowie.1921r., generał dywizji w stanie spoczynku.

Rittner Tadeusz – profesor prawa i minister oświaty w Wiedniu, pseud. Tomasz Czaszka – dramaturg, prozaik, krytyk teatralny. Urodził się 31 maja 1873 we Lwowie, zmarł 19 czerwca 1921 w Bad Gastein. Polski dramat społeczno-obyczajowy rozwijał się bujnie dopiero po 1863 roku, później w na przełomie XIX i XX wieku. Zapolska, Rittner, Perzyński – pochodzili z Galicji. Galicja częścią państwa konstytucyjnego. Ciężkość życia politycznego przeniesiona z Lwowa do Wiednia – aby dostać się do Wiednia, można było „dać się wybrać na posła”(magnaci), reszcie zostawała albo kariera urzędnicza albo osiągnięcia na polu nauki. Jego rodzina była pochodzenia niemieckiego, ale w pokoleniu ojca już całkowicie spolonizowana. Ojciec był wysokim urzędnikiem państwowym, profesorem prawa kościelnego, rektorem Uniwersytetu Lwowskiego, członkiem Rady Szkolnej Krajowej, ministrem oświaty w Wiedniu. Rdzennym językiem Rittnera był polski, ale niemieckiego wyuczył się tak doskonale, że praktycznie był pisarzem dwujęzycznym. Od 11. roku życia mieszkał i kształcił się w Wiedniu. Skończył prawo i zgodnie z rodzinną tradycją rozpoczął karierę urzędnika państwowego. Osiągnął wysokie stanowisko jako Hofsekretar Ministerstwa Wyznań i Oświecenia. Uważał się za Polaka, często przyjeżdżał do Galicji, po I wojnie światowej wybrał obywatelstwo polskie. Był jednak mocno wrośnięty w kulturę i atmosferę secesyjnego Wiednia. W 1920 zamieszkał w Warszawie, ale już dwa miesiące później wrócił do Austrii. Jednym z powodów była konieczność podtrzymywania chronicznie słabego zdrowia w górskich kurortach. W jednym z nich zmarł, mając zaledwie 48 lat.

Szaszkiewicz Markijan (Szaszkewycz),– (ur. 6 listopada 1811 w Podlesiu zm. 7 czerwca 1843 w Nowosiółkach - ukraiński poeta ruski, pisarz, duchowny greckokatolicki Jeden z twórców ruchu literackiego znanego jako Ruska Trójca, który odegrał kluczową rolę w procesie nabywania ukraińskiej świadomości narodowej przez Rusinów galicyjskich. Jako pierwszy zaczął tworzyć utwory poetyckie w ludowym języku ruskim, jak również tworzyć w tym języku teksty teoretycznoliterackie i etnograficzne. Był synem kapłana greckokatolickiego, Semena Szaszkewycza. Dzieciństwo spędził we wsi Kniaże, gdzie jego ojciec służył w miejscowej cerkwi. Edukację na poziomie podstawowym zdobywał początkowo w domu, później zaś w szkole w Złoczowie. Następnie ukończył gimnazjum w Brzeżanach. Już w dzieciństwie zainteresował się ruską kulturą ludową i zaczął tworzyć pierwsze wiersze.

Smochowicz W. (Witalis Smochowskij) – dyrektor teatru we Lwowie,

Szymonowicz G.– arcybiskup ormiański we Lwowie,

gen. Goroszkiewicz Kazimierz Andrzej (ur. 3 marca 1867 w Bajmakach w pow. złoczowskim, zm. 12 grudnia 1942 w Tobolsku) – podpułkownik piechoty Cesarskiej i Królewskiej Armii oraz tytularny generał dywizji Wojska Polskiego. Odznaczony Orderem Virtuti Militari. Był synem Mikołaja, dzierżawcy majątku i właściciela folwarku, i Kamili z Babireckich. W 1888 ukończył gimnazjum w Brzeżanach i rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W latach 1889-1890 odbył jednoroczną służbę wojskową i uzyskał stopień podporucznika rezerwy. W 1895 został powołany do zawodowej służby wojskowej, którą pełnił w garnizonie Lwów i Rzeszów. Na początku I wojny światowej w stopniu kapitana dowodził kompanią, a pod jej koniec – pułkiem.

gen. Jasiński – Sas Aleksander Walenty (ur. 7 stycznia 1869 we Lwowie, zm. po 1934) - pułkownik kawalerii cesarskiej i królewskiej armii, tytularny generał brygady Wojska Polskiego. Syn Aleksandra i Marii z domu Krzywda. Ukończył gimnazjum we Lwowie, maturę zdał w Brzeżanach w 1886 roku. W tym samym roku rozpoczyna trwającą do 1918 roku służbę w austriackiej kawalerii. Kształcił się w Akademii Wojskowej w Wiedniu. Służył m.in. w 7 i 2 Pułku Ułanów Austro-Węgier, brał udział w I wojnie światowej.
gen. Jasiński Marian (ur. 25 listopada 1859 w Hajworonce na Podolu, zm. po 1939) - tytularny generał brygady Wojska Polskiego. W 1882 ukończył we Lwowie wydział filozofii. Służył w armii austriackiej. Po ukończeniu kursu oficerskiego w 1907 oficer Sztabu Generalnego. Pełnił także służbę na stanowiskach liniowych . W czasie I wojny światowej w Ministerstwie Wojny Austrii, m. in. w zespole redagującym regulaminy. 16 czerwca 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu pułkownika. Początkowo komendant Domu Inwalidów, potem komendant Korpusu Kadetów we Lwowie. Z dniem 1 października 1921 roku został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu tytularnego generała podporucznika. 26 października 1923 roku został zweryfikowany w stopniu tytularnego generała brygady ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku. Osiadł we Lwowie, gdzie mieszkał do 1939. Dalsze losy nieznane.
Witold Goliński w Albumie – BRZEŻANY NA TAREJ POCZTÓWCE wymienia  też  (brak jednak źródeł): gen. Kolmer Juliana, dr Wisłockiego W. – kustosz Biblioteki Jagiellońskiej Krakowie,
gen. Strzeleckiego Z. Gimnazjum w Brzeżanach
gen. Tabaczyńskiego J, Gimnazjum w Brzeżanach
gen. Strockiego Antoniego
gen. Fabry Franciszeka


komentarze: 0 
               

Raj posiadłoś Potockich cd.

2013.02.04 05:09:54

Raj był częścią dóbr brzeżańskich.  (nazwa pochodzi zapewne od malowniczego położenia w otoczeniu lasów i stawów). W XVIII w. w Raju Sieniawscy mieli zameczek myśliwski. Zachowany dokument z 1668 r. podaje, że istniała tu także osada (12 gospodarstw).                                                                                                   
 W 1709 r. zameczek został zniszczony przez zagończyka Adama Śmigielskiego, jednak go odbudowano. Po śmierci ostatniego z Sieniawskich, Adama Mikołaja (1726), Raj przeszedł na jego córkę Marię Zofię, zamężną 2v. za Augustem Aleksandrem Czartoryskim, wojewodą ruskim. Następnie Raj dostał się w posagu Izabelli z Czartoryskich Lubomirskiej, żonie Stanisława, marszałka w. kor. Inwentarz z 1762 r. podaje, że zameczek wypełniony był dziełami sztuki, głównie obrazami holenderskimi i flamandzkimi.                                                

Pod koniec XVIII w. księżna marszałkowa, przeprowadziła remont zameczku, nadbudowując do wysokości baszt. Po śmierci Izabelli (1836) jej córka Aleksandra dobra brzeżańskie wniosła swemu mężowi Stanisławowi Potockiemu. Odtąd Raj w rękach Potockich, w prostej linii, pozostał do 1935 r. Ostatni właściciel, Jakub Potocki, prawnuk Stanisława, cały majątek zapisał na cele społeczne, na walkę z rakiem i gruźlicą. Raj, do wybuchu II wojny światowej, wchodził w skład fundacji J. Potockiego.

Pałac w Raju wybudowany został ok. 1830 r. przez Aleksandra Potockiego, wg projektu Jana Rudzkiego Wężyka. Pałac zaprojektowano na planie kwadratu, który odpowiadał rzutowi dawnego zameczku i posiada dwie kondygnacje. Prace nad wykończeniem wnętrz prowadzono jeszcze w II poł. XIX w. Plafon biblioteki zdobiło malowidło, wykonane w 1871 r. przez Henryka Contiego, (Florenczyka). W 1879 r. wybudowano alabastrowy ołtarz i odrzwia do kaplicy pałacowej, dłuta Leonarda Marconiego. Wnętrza zdobiły cenne dzieł sztuki, jak wspomniano wcześniej, pochodzące z  zamku w Brzeżanach, w tym cztery obrazy, przedstawiających wjazd Jerzego Ossolińskiego do Rzymu w 1633 r. Biblioteka posiadała starodruki (ponad 4000 wol.) i stare rękopisy (53). W czasie I wojny światowej budynek ocalał, ale całe wyposażenie wnętrz zostało zniszczone i rozkradzione. To co ocalało (część biblioteki) Jakub Potocki przekazał testamentem Bibliotece Publicznej w Warszawie.

W 1882 r. wg projektu Juliana Zachariewicz obok pałacu wybudowano dom dla gości i pracowników administracji majątku.Park przy pałacu, w stylu francuskim i angielskim (pow. 30 morgów) założono z końcem XVIII w.
W 1879 r. w części parku wycięto ginący starodrzew i założono sad. Poza parkiem był kilkumorgowy ogród warzywny.
W 1892 r. park została zmieniony przez austriackiego ogrodnika, Waleriana Kronenberga.
Jakub Ksawery Aleksander Potocki herbu Pilawa (ur. 26 stycznia 1863 w Berlinie, zm. 27 września 1934 w Helenowie). Był synem Stanisława i Marii Konstancji Sapieha,. Maria Konstancja Sapieha (ur. 1837. zm. 1855) poślubiła Stanisława Potockiego (ur. 1824, zm.1887 w Brzeżanach, prawdopodobnie tam pochowanego – brak źródeł). Mieli dwójkę dzieci: Jakuba (ur.1863, zm.1934), ostatniego dziedzica majątku i Izabelę -ur. 2 październik 1864,  która była później pierwszą żoną Romana Potockiego - III ordynata na Łańcucie –zm. w1923r                                                          
Cały majątek odziedziczył Jakub. Był jednym z najbogatszych ludzi II RP., i ostatnim właścicielem zamku w Brzeżanach.                                                                                                

Jakub, po I wojnie światowej, zamek w Brzeżanach ofiarował Wojsku Polskiemu. Dzięki jemu ocalała część brzeżańskich nagrobków Sieniawskich, które wywieziono do Krakowa. Dziś można je oglądać w Muzeum Zamku Królewskiego na Wawelu oraz w zamku w Pieskowej Skale.  W pięćdziesiątych ub. w. do zamku w Olesku przeniesiono nagrobek Izabelli z Czartoryskich Lubomirskiej, żony Stanisława, marszałka w. kor.
Przez wiele lat Jakub wspierał idei utworzenia w Polsce Instytutu Radowego. Ogromną część swojego majątku, m.in. majątki: Brzeżany i Helenów, zapisał stworzonej przez siebie w 1934 roku Fundacji mającej na celu wspierać badania i leczenie chorób nowotworowych oraz gruźlicy. Już wcześniej wspomagał licznymi stypendiami lekarzy i naukowców zajmujących się tą problematyką.                                                                                                                                 
Nie posiadając potomków oraz żyjącego rodzeństwa wiele dzieł sztuki: gobeliny, portrety, obrazy etc. przekazał Muzeum Narodowemu w Warszawie. Do zbiorów Ossolineum przekazał m.in. obraz Jana Matejki Unia Lubelska.  Jakub był twórcą kilku wielkich bibliotek, m.in. w Helenowie oraz w Balabamowce na Ukrainie, którą całkowicie zniszczono w czasie wojny. .                                                                                                               
Mimo swojego bogactwa był człowiekiem niezmiernie skromnym. Unikał zaszczytów. Jedyny honorowy tytuł jaki przyjął, to honorowy obywatel miasta Brzeżan.  Zghodnie z wolą został pochowany w Raju. Z wykształcenia był prawnikiem. Studia prawnicze odbył na Uniwersytecie w Dorpacie. Tam został przyjęty do najstarszej polskiej korporacji akademickiej Konwent Polonia. Należał również do Stowarzyszenia Filistrów Konwentu Polonia w Warszawie. 24 września 1934 „za długoletnią działalność obywatelską oraz wielką ofiarność dla kraju” został odznaczony Wielką Wstęgą Orderu Odrodzenia Polski.

Zobacz galerię zdjęć : 

komentarze: 2 

link Brzeżany

2013.01.23 11:15:09

http://www.polona.pl/dlibra/doccontent2?id=5941&from=editionindex&dirids=4
 

 komentarze: 0

Wydarzenia, opowiadania, ciekawostki, ciekawe linki

2012.11.07 21:47:43


Zamki kresowe Rzeczypospolitej - Brzeżany - opowiada prof. Stanisław Nicieja. http://www.youtube.com/watch?v=SztQhS4ihaw

komentarze: 0 

Raj - Posiadłość Potockich

2012.10.27 12:37:08

Od Adama i Ewy

Choć Kniazin nazwał Brzeżany „rajem” prawdziwy raj był gdzie indziej – 2,5 km na południowy zachód od brzeżańskiego zamku. Leży tu wieś Raj. W XVII wieku w przepięknej okolicy otoczonej majestatycznymi lasami rodzina Sieniawskich zbudowała nieduży pałacyk myśliwski. Długo zastanawiano się nad nazwą tego miejsca, aż do dnia, kiedy na polowanie przyjechała tu młoda para tuż po ślubie. Był to książę Adam Sieniawski wraz ze swoją świeżo poślubioną małżonką – Ewą.

– Ty jesteś Adam, ja jestem Ewa, a to miejsce jest tak piękne jak raj – zawyrokowała świeżo upieczona pani Sieniawska. Nazwa przyległa już na wieki, do tego stopnia, że niewielka wieś, jaka otaczała pałacyk na przedwojennych mapach widniała właśnie jako Raj.

W XVII wieku w przepięknej okolicy otoczonej majestatycznymi lasami rodzina Sieniawskich zbudowała nieduży pałacyk myśliwski. Długo zastanawiano się nad nazwą tego miejsca, aż do dnia, kiedy na polowanie przyjechała tu młoda para tuż po ślubie. Był to książę Adam Sieniawski wraz ze swoją świeżo poślubioną małżonką – Ewą.

Kolejna z właścicielek Raju, Elżbieta z Lubomirskich Sieniawska, niewiasta tyleż światowa co i gospodarna stworzyła tu w drugiej połowie XVIII w. rzadkiej urody romantyczny park. Pełno tu było dorodnych drzew, spacerowych alejek, urokliwych mostków i fontann (do dziś stoi tu, uschnięty już co prawda, dorodny dąb nazwany imieniem Bohdana Chmielnickiego).
Drogę z Raju do Brzeżan kazała zaś obsadzić lipami
(niestety wycięto je w latach 70. XX w.).

  
Na obu jej końcach postawiono żelazne bramy, a klucze do nich mieli jedynie gospodarze zamku w Brzeżanach i pałacyku w Raju. Mieszkańcy wsi musieli do miasta dostawać się naokoło, pokonując wiele kilometrów przez pola (do publicznego użytku droga została oddana dopiero przez Austriaków).

 Hrabia Potocki i włąściciel "Raju"

Izabela siostra hrabiego Jakuba Potockiego wyszła za trzeciego ordynata Łańcuta Romana Potockiego

Hrabia Potocki z pracownikami

komentarze: 5 

Teatr w Brzeżanach a Helena Modrzejewska

2012.10.27 12:18:49


Helena Modrzejewska - była córką Józefy z Miselów Bendowej, siostrą Józefy Tomaszewicz, przy­rodnią siostrą Feliksa, Józefa i Szymona Bendów. Jej matka była wdową po zamożnym kupcu, ojca trudno zidentyfikować. Wedle szeroko rozpo­wszechnionej pogłoski był nim książę Eustachy Sanguszko. Sama Modrzejewska nazywała ojcem Michała Opida, urzędnika, przyjaciela swej matki. Do 1850 uczyła się na pensji, potem u sióstr prezentek, jeszcze później pomagała prowadzić matce kawiarnię. Już jako młoda dziewczyna marzyła o teatrze, jednak Józefa Hubertowa, która ją przeegzaminowała, nie wróżyła jej powodzenia. Na talencie Modrzejewskiej poznał się dopiero Gustaw Zimajer, który postanowił uczynić z niej sławną aktorkę niemiecką i w 1860 opłacił jej lekcje gry aktorskiej u niemieckiego aktora Axtmanna. W drugiej połowie tego roku Zimajer zabrał ją do Bochni, gdzie urodziła mu syna. Latem 1861, za­pewne w lipcu, wystąpiła w roli Hortensji (Biała kamelia), w zespole amatorskim zorganizowanym przez Konstantego Łobojkę przy pomocy Zimajera. Zespół ten przekształcił się wkrótce w teatr zawodowy, z którym Modrzejewska występowała przez rok, kolejno w No­wym Sączu, Rzeszowie, Przemyślu, Samborze, Sta­nisławowie, Brzeżanach i Brodach. W tym okresie narodził się pseudonim Modrzejewska, wymyślony przez Łobojkę, który ze względu na obyczajność przedstawiał Zima­jera z kochanką  jako „małżonków Modrzejewskich” (w 1862 mieli już dwoje dzieci). Od września 1862 do stycznia 1863 M. była aktorką teatru lwowskiego, w lutym 1863 występowała w Stanisławowie u Adama Miłaszewskiego, a od kwietnia tego roku w teatrze polskim w Czerniowcach, najpierw w zespole Lucjana Ortyńskiego, a potem Zimajera. W kwietniu 1865 Zimajer zabrał ją do Wiednia, gdzie zabiegał dla niej o engagement w różnych teatrach. Modrzejewska nie znała jednak wystarczająco języka niemieckiego i po kilku tygodniach musieli oboje wrócić do Czerniowiec.
- źródło www.culture.pl/baza-teatr.../helena-modrzejewska-modjeska

Zimajer był dla niej okrutny do tego stopnia, że aby się wyzwolić spod jego opieki, koledzy aktorzy umożliwili jej ucieczkę.

Nie jest wiadome gdzie w Brzeżanach mieściła się scena, być może w pomieszczeniach ratusza.

W Brzeżanach najciekawszym pod względem architektonicznym był gmach „Sokóła”, w którym przed wojną znajdowała się scena teatralna.. „Sokół” jako  organizacja powstała w Brzeżanach 16.06.1892, a  budynek zbudowany dopiero w 1903 r., przy ówczesnym placu ks. Biskupa Bandurskiego. Była tam  piękna sala balowa, scena teatralna i biblioteka. Projektantem budynku był Władysław Hertman z Brzeżan, a pierwszym prezesem „Sokoła” Stanisław Wiszniewski, który po odrodzeniu się Polski został pierwszym burmistrzem Brzeżan. Gmach został zniszczony w czasie I wojny światowej, ale odbudowany po wojnie. Niestety w okresie II. wojny w światowej został doszczętnie zbombardowany i już go nie odbudowano.

  

Zespół teatru amatorskiego. Druga osoba po prawej stronie reżysera, to panna Pfeiferówna, moja mama.

(zdj. wykonane w 1913 roku)

komentarze: 0 

Obwód Brzeżany ZWZ

2012.10.27 11:51:57 

Obwód Brzeżany ZWZ - AK – terenowa struktura Inspektoratu Brzeżany AK. Kryptonimy: "Wenda", "Dąbrowski" , "Chodkiewicz", ,,44", "Kobuz", wewnętrzny: "Albatros"
Dowódcy obwodu: - por. sł. st. piech. Bolesław Tomaszewski "Bat" – kwiecień 1942 do czerwca 1942 - por. rez. art. Marian Jaremowicz "Lis" – do maja 1943 - sierż. sł. st. piech. Jan Cisek "Mak"

- zastępca komendanta obwodu
– ppor. Zygfryd Szynalski "Tryk"                  
- oficer wywiadu – ppor Antoni Fanderowski "Van",                                                  
-oficer kontrwywiadu – kpt. Antoni Szemelowski
- kierownik kancelarii – Helena Tomaszewska "Giermek"
- lekarz obwodu – dr Tadeusz Danek                              
- WSK – Halina Siwkowska "Ina"                       
- dowódca drużyny łączności – Danuta Siwkowska

Oddziały bojowe:    

- 1 kompania (krypt. "Staw") w Brzeżanach: por. rez. Stanisław Domaradzki, od sierpnia 1942 st.sierż. Franciszek

- 2 kompania (krypt."Góry") w Hucisku: ppor.sł.st. Władysław Motylewicz "Topola"

- 3 kompania (krypt."Pole") w Kozowej: sierż. Konstanty Duda, w 1943 sierż. pchor. Marian Pawlikowski                                                                                  

- 4 kompania (krypt."Rola") w Taurowie: sierż. N.N. "Ryś"                                                  Ponadto cztery samodzielne plutony – w Buszczu, Narajowie, Baranówce i Liliatynie.

Działania UPA w obwodzie                                            

Od września 1943 UPA zaczęła organizować zamachy na Polaków i na wsie polskie.

8 września na drodze Liliatyn – Kotów zamordowany został proboszcz tamtejszej parafii ks. Władysław Biliński.                

- Szumiany - 30 listopada i 29 grudnia dwukrotnie mordowano Polaków.

- Mieczyszczów - w końcu 1943 porwano z trzech Polaków, a w styczniu 1944 zamordowano dalszych trzech w tej miejscowości.

- Buszcze - 22 stycznia dokonano napadu i zamordowano ponad dwadzieścia osób, w tym lekarza Jana Załuczkowskiego.

- Zapust Lwowski - zginęły 4 osoby.                                       

- Wolica koło Buszcza - spalono prawie wszystkie gospodarstwa. Zginęło 30 osób.

- Szklana Huta 28 marca spalono prawie całą wieś. Zginęło 20 osób.

- Podwysokie - Ukrainiec Andrzej Hryców zamordował swoją synową Polkę i jej 5-letnią córeczkę za to, że chodziły do polskiego kościoła.

– Kuropatniki - w nocy z 3 na 4 kwietnia UPA-owcy weszli do Kuropatnik. Posiadając wykazy Polaków zastrzelili w domach 21 (22?) mężczyzn.

Żródło:

pl.wikipedia.org/wiki/Obwód_Brzeżany_AK

Brzeżany rok 1939 - nieznane fakty  (wspomnienia)
Już w końcu sierpnia1939 r. nasilało się zagrożenie ze strony ukraińskich nacjonalistów. Byłem wówczas u wujostwa w Brzeżan, (wuj miał gospodarstwo rolne) i w pośpiechu wracałem do Złoczowa wynajętą dla mnie taksówką. Miałem 10 lat. W połowie drogi, gdzieś koło Pomorzan młodzież ukraińska zbudowała barykadę z głazów kamiennych. Taksówkarz na szczęście uporał się z tą przeszkodą przesuwając kamienie, żeby można było przejechać, gdy drogę, kiedy z pobliskiego lasu wypadła zgrają ukraińskich wyrostków i obrzuciła nas kamieniami. Wszystko dobrze się skończyło, natomiast u wujostwa, którzy mieszkali na przedmieściu Brzeżan, w dniu wkroczenia Armii Czerwonej, 19 września 1939 r., mój kuzyn i 5. innych dzieci (dziewczynki i chłopcy), porwani zostali z sadu przez watahę młodzieży ukraińskiej z pobliskiej wsi Łapszyn (4. km. od śródmieścia Brzeżan) i uprowadzeni do lasu.Sąsiad, Ukrainiec z pochodzenia, który widział to zajście powiadomił wuja. Rozpoczęto poszukiwania. Przeżył tylko kuzyn postrzelony w skroń i drugi chłopiec, któremu kula ugrzęzła w czaszce.

Całe zdarzenie miało miejsce  na stokach wzgórza zwanego Storżyskiem, tuż za kościołem i klasztorem bernardyńskim (obecnie więzienie). Ulica (o ile sobie przypominam Lwowska) dzieliła wzgórze od stawu. Przy tej ulicy mieszkał mój wuj z rodziną (sześcioro dzieci). Tadeusz Pfeifer miał wówczas 14 lat.

Złoczów opuściłem w lutym 1944 r., kiedy wokół miasta paliły się już okoliczne wsie.

komentarze: 0 

TAM BYŁ ICH DOM

2012.10.27 11:21:35

Brückner Aleksander- polski profesor, filolog i slawista, historyk literatury i kultury polskiej, urodzony 29 stycznia 1856 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Aleksander_Brückner

Brzeżańczyk Antoni - polski piłkarz i trener, urodzony 19 stycznia 1919 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Antoni_Brzeżańczyk

Cwojdziński Antoni - polski komediopisarz, aktor teatralny, reżyser teatralny i scenarzysta filmowy, urodzony 9 października 1896 w Brzeżanach.
- źródło:  http://pl.wikipedia.org/wiki/Antoni_Cwojdziński

Dunikowski Emil - polski geolog, podróżnik, profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, urodzony w 1855 w Brzeżanach.
- źródło: pl.wikipedia.org/wiki/Emil_Dunikowski

Dunin-Wąsowicz Bolesław - polski dowódca wojskowy, podporucznik kawalerii Legionów Polskich i porucznik piechoty Wojska Polskiego, urodzony 1 stycznia 1894 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Bolesław_Dunin-Wąsowicz

Dunin-Wąsowicz Zbigniew - polski dowódca wojskowy, rotmistrz Legionów Polskich, urodzony 14 października 1882 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Zbigniew_Dunin-Wąsowicz

Florer Roman - polski dowódca wojskowy, pułkownik pilot Wojska Polskiego, urodzony 14 marca 1888 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Roman_Florer

Golias Marian - polski filolog klasyczny, doktor nauk humanistycznych, urodzony 14 sierpnia 1887 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Marian_Golias

Hofmokl Jan Edward  - polski chirurg, ordynator, urodzony w 1840 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Edward_Hofmokl

Hordyński-Juchnowicz Zdzisław - polski lekarz, tytularny generał dywizji WP, urodzony 31 lipca 1857 w Brzeżanach.
- źródło:  http://pl.wikipedia.org/wiki/Zdzisław_Hordyński-Juchnowicz

Irzykowski Karol - w roku 1881 Karol został zapisany do C. K. Wyższego Gimnazjum w Brzeżanach. Miał wówczas osiem i pół roku i był młodszy od pozostałych kolegów ( uczęszczał do klasy ze starszym bratem Alfredem). Z tego powodu na początku miał pewne problemy z nauką, ale wkrótce nadrobił zaległości. W tym okresie u Irzykowskiego wystąpiło jąkanie, z którym borykał się do końca życia. W brzeżańskim gimnazjum przyszły pisarz zaczął interesować się literaturą. Po raz pierwszy został publicznie pochwalony za dobrze napisane wypracowanie, stworzył dwa dramaty: Dwaj bracia czyli zemsta i Sobowtór (nie zachowały się), pisał wiersze i rymowane historyjki. Po ukończeniu piątej klasy został przeniesiony do gimnazjum w Złoczowie. Według biografki pisarza  - Barbary Winklowej, zmiana szkoły mogła być podyktowana różnicą w poziomie gimnazjów (złoczowskie było lepsze), łatwiejszym dojazdem do Lwowa, gdzie mieszkała matka Karola bądź bliskością wsi Wołczkowce i Mogiłki (własność ojca) W nowym gimnazjum Irzykowski analizował dzieła Homera i Wergiliusza, zapoznał się z Pieśnią o Nibelungach. Na lekcjach religii przeżył też kryzys wiary.
- źródło http://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_Irzykowski

Iwanczuk Wasyl - ukraiński szachista, czołowy zawodnik świata od lat dziewięćdziesiątych do chwili obecnej, urodzony 18 marca 1969 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Wasyl_Iwanczuk

Kamiński Józef - polski dowódca wojskowy, generał broni Wojska Polskiego, urodzony 3 marca 1919 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Józef_Kamiński_(generał_WP)

Kofler Edward - polski matematyk, profesor, urodzony 16 listopada 1911 w Brzeżanach.
-źródło:  http://pl.wikipedia.org/wiki/Edward_Kofler

Kohman-Floriański Władysław - polski inżynier budowy maszyn, wykładowca Politechniki Lwowskiej i - po 1945 wykładowca i profesor nadzwyczajny Politechniki Gdańskiej, urodzony 8 września 1880 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Władysław_Kohman-Floriański

Kulikowski Tadeusz Franciszek - polski żołnierz armii generała Andersa, urodzony 3 maja 1924 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_Franciszek_Kulikowski

Lemkin Rafał - polski prawnik i karnista, twórca pojęcia "ludobójstwo" i projektu Konwencji w sprawie Zapobiegania i Karania Zbrodni Ludobójstwa, w latach 30-tych XX wieku podprokurator Sądu Okręgowego w Brzeżanach, Po studiach pracował jako sekretarz w warszawskim sądzie apelacyjnym, potem jako podprokurator w sądzie okręgowym w Brzeżanach (woj. tarnopolskie) i w sądzie okręgowym w Warszawie.
- źródło: http://wyborcza.pl/1,75515,9030055,Rafal_Lemkin__tworca_pojecia__ludobojstwo_.html

Maresch Teofil - polski wojskowy, generał brygady Wojska Polskiego, sędzia Najwyższego Sądu Wojskowego, urodzony w 1 sierpnia 1888 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Teofil_Maresch

Mayblum Szymon - polski dowódca wojskowy, major żandarmerii Wojska Polskiego II RP, urodzony 28 czerwca 1895 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Szymon_Mayblum

Narajewski Stanisław - polski prezbiter katolicki, etyk, profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego, uczęszczał do gimnazjum w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Stanisław_Narajewski

Obaliński Alfred - polski profesor, lekarz chirurg, urodzony 15 listopada 1843 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Alfred_Obaliński

Past Wiktor - polski dowódca wojskowy, tytularny generał dywizji Wojska Polskiego II RP, urodzony 7 grudnia 1858 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Wiktor_Past

Romaszkan Kazimierz - (ur. 11 grudnia 1909 w Tyszkowcach, zm. 1 grudnia 1973 w Zabrzu) – ksiądz katolicki, birytualista, proboszcz ormiańsko - katolickiej parafii personalnej w Gliwicach. Pochodził z rodziny ormiańskiej. Był siostrzeńcem ks. infułata Dionizego Kajetanowicza. Od 1939 r. był notariuszem w kurii arcybiskupiej. W czasie II wojny światowej zajmował się udzielaniem pomocy Żydom, fałszując metryki chrzcielne. Pełnił również obowiązki administratora w parafii ormiańskiej w Brzeżanach. W 1944 roku został kanonikiem honorowym kapituły katedralnej we Lwowie.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Kazimierz_Romaszkan 

Rydz Śmigły Edward- polski wojskowy i polityk, Marszałek Polski, Generalny Inspektor Sił Zbrojnych, Naczelny Wódz w wojnie obronnej 1939 roku, urodzony 11 marca 1886 w pobliskich Leśnikach. Podobno to on w młodości namalował wizerunek Matki Boskiej, znajdujący się na fasadzie kościoła ormiańskiego. Rydz Śmigły był nieślubnym dzieckiem - zawodowej praczki (przed wojną utrzymywane w tajemnicy), a ponieważ był bardzo uzdolniony, wspierała go w okresie gimnazjalnym zacna rodzina ormiańska Uranowiczów, u której mieszkał. Po ukończeniu szkoły i zdaniu matury w 1905 r., rozpoczął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Jego opiekunem artystycznym był początkowo Leon Wyczółkowski, a później Teodor Axentowicz. Uzdolnienia malarskie pozwoliły mu ukończyć Warszawską Akademię Sztuk Pięknych, przy wykorzystaniu finansowego wsparcia burmistrza Brzeżan, Stanisława Schätzla.
- źródło:  http://pl.wikipedia.org/wiki/Edward_Śmigły-Rydz

Schätzla Stanisław – burmistrz Brzeżan
Semków Milica - polska slawistka, prof. dr hab. nauk filologicznych, urodzona w 1942 w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Milica_Semków

Słowacki Juliusz - w poemacie „Jan Bielecki”, „Pan Brzeżan w przecudnej mieszkał okolicy...”  sugeruje wyraźnie, że był w tym mieście w czasie podróży po Podolu i zaczerpnął z jego murów twórczą inspirację.

Solecki Łukasz - polski duchowny katolicki, biskup przemyski, profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego, ukończył gimnazjum w Brzeżanach.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Łukasz_Solecki 

Soniewicki Michał – ur. 19.11.1837 r. Skończył szkołę w Stanisławowie 28.07.1857 r. w latach 1864- 1908 profesor gimnazjum w Brzeżanach. Katecheta, od 1996 roku szambelan papieski. - Źródło: Lwów, archiwum Fond 201 op.1w  

Sucharda Edward - polski chemik, profesor Politechniki Lwowskiej, jej prorektor 1933-1935 i rektor 1938-1939, urodzony 18 czerwca 1891 w Brzeżanach.
- źródło:  http://pl.wikipedia.org/wiki/Edward_Sucharda

Śmietański Adam – fotograf z Brzeżan, był jednym z najwybitniejszych powojennych fotografów Opola, wielokrotnie nagradzany.
- źródło: http://opolandia.redblog.nto.pl/2012/01/08/pamietajcie-o-smietanskim/

Ks. Abp. Teodorowicz Józef Teofil - w 1887 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk ks. abp. ormiańskiego Isaaka Issakowicza. W 1890 r. roku został administratorem bardzo biednej parafii w Brzeżanach. Tu dał się poznać jako dobry organizator i wybitny kaznodzieja. W uznaniu tych zasług 1897 miasto Brzeżany nadało mu tytuł honorowego obywatela. Jego kazanie z okazji setnej rocznicy Konstytucji 3 Maja zostało wydane drukiem. Dochody z tego wydawnictwa ks. Józef przeznaczył na cele parafialne, m.in. remont kościoła. Dnia 2 lutego 1902 r. z rąk kardynała Puzyny otrzymał sakrę biskupią i zasiadł na stolicy arcybiskupów ormiańskich we Lwowie.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zef_Teodorowicz
www.bohosiewicz.pl/art.php?art=sylwetki.html

Till Ernest - urodzony 4 stycznia 1846 w Brzeżanach, polski prawnik, profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie na Wydziale Prawa, sława lwowskiej palestry, Uniwersytetu Lwowskiego, członek Polskiej Akademii Umiejętności. W okresie lwowskim mieszkał z żoną Adolfiną z Klemensiewiczów i rodziną w kamienicy nr 4 przy ul. Pańskiej (1852 – 1911) Mieli co najmniej sześcioro dzieci. Syn Artur (1874–1936) był znanym lwowskim adwokatem. Artur Till był doktorem prawa i przewodniczącym Związku adwokatów Polskich we Lwowie. Przejął on po ojcu kancelarię, a w 1926 r. także redakcję „Przeglądu Prawa i Administracji”.
- źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Ernest_Till

Tubek Teresa  - polska lekkoatletka, oszczepniczka, urodzona 15 października 1938 w Brzeżanach.
Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Brzeżany 

Wiszniewski Stanisław - b. kapitan korp. San., poseł ziemi brzeżańskiej, b. burmistrz m. Brzeżan. ur. 24 lutego 1876 r. w Bolechowie. Był długoletnim prezesem Sokoła następnie członkiem Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego od ich założenia tj. od 1908 r.
Od dnia 1 sierpnia 1914 r. do 1 czerwca 1919 r. pełnił funkcję delegata Depart. Wojskowego Nacz. Komitetu Narodowego i opiekuna Legionistów na powiat Brzeżany oraz powiaty sąsiednie Małopolski Wschodniej przez cały czas toczących się tam walk.
Dnia 30 grudnia 1918 r. został uwięziony przez Ukraińców i wywieziony do Tarnopola i do obozu jeńców do Strusiowa.
- źródło: http://bs.sejm.gov.pl/F?func=find-b&request=000001829&find_code=SYS&local_base=ARS10

Wolski Wacław - polski inżynier, wynalazca, przedsiębiorca naftowy i działacz społeczny, obrońca Lwowa, odznaczony Krzyżem Walecznych, urodzony 28 września 1865 w Brzeżanach.
- źródło: phttp://pl.wikipedia.org/wiki/Wacław_Wolski

Tam był też dom mojej Babci Antoniny Pfeifer zd. Wiszniewska i mamy Rozalii Maćkówka zd. Pfeifer

komentarze: 1